ΕΝΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΔΙΣΚΕΚΤΟΜΗ

Η ενδοσκοπική δισκεκτομή αποτελεί μια ελάχιστα επεμβατική χειρουργική τεχνική που εφαρμόζεται ολοένα και συχνότερα στη θεραπεία της δισκοκήλης. Οι κύριες ενδείξεις αφορούν συμπτωματική δισκοκήλη οσφυϊκής ή αυχενικής μοίρας, η οποία προκαλεί επίμονη ριζοπάθεια ανθεκτική στη συντηρητική αγωγή διάρκειας τουλάχιστον 6–8 εβδομάδων. Ενδείκνυται επίσης σε περιπτώσεις με νευρολογικό έλλειμμα (αισθητικό ή κινητικό), καθώς και σε υποτροπιάζουσες δισκοκήλες μετά από προηγούμενη επέμβαση.

Η τεχνική στηρίζεται στην εισαγωγή ενδοσκοπικού συστήματος μέσω μικρής διαδερμικής τομής (περίπου 8–10 mm), με ταυτόχρονη ακτινοσκοπική και ενδοσκοπική καθοδήγηση. Υπάρχουν δύο κύριες προσπελάσεις: η διατρηματική και η διαλαμινική, οι οποίες επιλέγονται ανάλογα με το ανατομικό επίπεδο και τη μορφολογία της δισκοκήλης. Με τον τρόπο αυτό αφαιρείται το εκφυλισμένο ή προβολόμενο τμήμα του μεσοσπονδύλιου δίσκου που προκαλεί νευρική συμπίεση, ενώ διατηρείται στο μέγιστο δυνατό βαθμό η ακεραιότητα των παρακείμενων ιστών. Η διαδικασία μπορεί να πραγματοποιηθεί υπό γενική αναισθησία, με συνολική διάρκεια μικρότερη της μίας ώρας και ελάχιστη νοσηλεία.

Τα κλινικά αποτελέσματα της ενδοσκοπικής δισκεκτομής είναι συγκρίσιμα με εκείνα της μικροδισκεκτομής. Η βιβλιογραφία αναφέρει ποσοστά επιτυχίας 85–95% όσον αφορά την υποχώρηση του ριζιτικού άλγους και τη βελτίωση της λειτουργικότητας. Επιπλέον, πλεονεκτήματα της μεθόδου αποτελούν η μειωμένη απώλεια αίματος, η περιορισμένη ιστική βλάβη, η ταχύτερη κινητοποίηση και η πρώιμη επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες.

Οι επιπλοκές, αν και σπάνιες, περιλαμβάνουν τραυματισμό νευρικής ρίζας, διάτρηση της σκληράς μήνιγγας με επακόλουθη διαφυγή εγκεφαλονωτιαίου υγρού, λοίμωξη, αιμάτωμα, καθώς και επιμονή ή υποτροπή συμπτωμάτων λόγω ατελούς εκτομής ή νέας δισκοκήλης. Η συστηματική προεγχειρητική αξιολόγηση και η εμπειρία του χειρουργού αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για τη μείωση της συχνότητας των ανεπιθύμητων συμβαμάτων.

Συμπερασματικά, η ενδοσκοπική δισκεκτομή συνιστά μια ασφαλή και αποτελεσματική ελάχιστα επεμβατική χειρουργική μέθοδο με σημαντικά πλεονεκτήματα σε σύγκριση με τις κλασικές τεχνικές, υπό την προϋπόθεση της σωστής επιλογής ασθενών και της εφαρμογής της από εξειδικευμένες ομάδες με εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας.